Het vorige onderwerp behandelden we bloedvaten, lymfevaten en zenuwen.
In dit onderwerp willen we het hebben over de chemische samenstelling en fysische eigenschappen van bot.
Bot bestaat uit organische en anorganische stoffen. Organische stoffen bestaan voornamelijk uit collageenvezelbundels en kleverige polyglycoproteïnen, die het skelet van bot vormen en het elasticiteit en taaiheid geven. De anorganische stof is voornamelijk calciumalkalifosfaat, dat bot hard en stevig maakt. Ontkalkt bot behoudt nog steeds de vorm van het oorspronkelijke bot, maar is zacht en elastisch. Gebrand bot (verwijdering van organische stoffen) behoudt dezelfde vorm, maar is broos. De verhouding van de twee componenten verandert met de leeftijd.
De organische en anorganische stoffen van bot in de vroege kinderjaren zijn voor de helft aanwezig, waardoor de elasticiteit van het bot groot is, het zacht en gemakkelijk vervormbaar is, en onder invloed van externe krachten niet snel breekt; dit wordt de groene dendritische fractuur genoemd. De verhouding van organische stof en anorganisch materiaal in het bot van volwassenen is ongeveer 3:7, wat het meest geschikt is, zodat bot een grotere hardheid en een zekere elasticiteit heeft.
Oudere mensen hebben een groter aandeel anorganisch bot, waardoor hun botten een verhoogde broosheid hebben. Echter, door de daling van het hormoonniveau worden de opname en afzetting van calcium en fosfor beïnvloed, waardoor het bot poreus wordt. En de totale hoeveelheid botweefsel neemt af. Daarom treedt osteoporose op. Op dit moment is de broosheid van het bot groter en is het gemakkelijk te breken.
Al met al zorgen de chemische samenstelling en fysische eigenschappen van bot voor het goed functioneren van het bot.
