Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie via een laterale wijde incisie, met behulp van calcaneus vergrendelings platen na repositie. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent deze verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte mobiliteitsfunctie. Om deze complicaties te vermijden, zijn clinici overgestapt op minimaal invasieve interne fixatietechnieken.

Minimaal invasieve interne fixatie is effectief gebleken bij de behandeling van patiënten met intra-articulaire fracturen van het hielbeen. Het omvat kleinere incisies, maakt gebruik van röntgenfluoroscopie-ondersteunde repositie, vergemakkelijkt chirurgische ingrepen, minimaliseert wekedelenstripping om de omliggende bloedtoevoer te beschermen en biedt een gunstige biologische omgeving voor wekedelenherstel en fractuurgenezing. Deze benadering vermindert aanzienlijk de incidentie van bijwerkingen en verkort de operatietijd. In de afgelopen jaren wordt ook steeds vaker artroscopie van de enkel gebruikt voor het diagnosticeren en behandelen van intra- of extra-articulaire aandoeningen van de voet en enkel. De toepassing van artroscopische technologie bij hielbeenfracturen, ondersteund door artroscopie, biedt nieuwe hoop en richting voor de behandeling.

Casusinformatie

I. Patiëntprofiel

Basisgegevens: Dhr. Zeng, een 39-jarige man.

Ziektebeschrijving: De patiënt is per ongeluk van een hoogte van 3 meter gevallen, wat resulteerde in ernstige pijn in zijn rechterhiel, onvermogen om gewicht te dragen, moeite met lopen en een diagnose van comminutieve fractuur van het rechterhielbeen via röntgenonderzoek. De patiënt heeft geen eerdere geschiedenis van trauma of operaties en verkeert in een goede algehele gezondheid.

Consultatietijd: Juli 2023

Behandelplan: Artroscopische minimaal invasieve pin-in-pin interne fixatie voor een rechter calcaneusfractuur via de tarsale sinusbenadering.

Chirurgische Procedure

I. Eerste kennismaking met de patiënt

De patiënt werd in juli 2023 in het ziekenhuis opgenomen vanwege rechterhielpijn en beperkte activiteit, die 4 uur aanhield na een val van aanzienlijke hoogte. Röntgenonderzoek bevestigde een comminutieve fractuur van het rechterhielbeen.

Preoperatieve beeldvorming:

Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie, waarbij na repositionering een laterale wijde incisie wordt gemaakt voor het gebruik van calcaneus-lockplaten. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt om zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent zij verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte bewegingsfunctie. Om deze complicaties te voorkomen, zijn clinici begonnen met de overstap naar minimaal invasieve interne fixatietechnieken.

⇑Preoperatieve DR

Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie, waarbij na repositionering een laterale wijde incisie wordt gemaakt voor het gebruik van calcaneus-lockplaten. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt om zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent zij verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte bewegingsfunctie. Om deze complicaties te voorkomen, zijn clinici begonnen met de overstap naar minimaal invasieve interne fixatietechnieken. Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie, waarbij na repositionering een laterale wijde incisie wordt gemaakt voor het gebruik van calcaneus-lockplaten. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt om zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent zij verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte bewegingsfunctie. Om deze complicaties te voorkomen, zijn clinici begonnen met de overstap naar minimaal invasieve interne fixatietechnieken.

⇑Preoperatieve CT

Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie, waarbij na repositionering een laterale wijde incisie wordt gemaakt voor het gebruik van calcaneus-lockplaten. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt om zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent zij verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte bewegingsfunctie. Om deze complicaties te voorkomen, zijn clinici begonnen met de overstap naar minimaal invasieve interne fixatietechnieken. Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie, waarbij na repositionering een laterale wijde incisie wordt gemaakt voor het gebruik van calcaneus-lockplaten. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt om zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent zij verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte bewegingsfunctie. Om deze complicaties te voorkomen, zijn clinici begonnen met de overstap naar minimaal invasieve interne fixatietechnieken.
↑ Preoperatieve foto

II. Behandelingsproces

Keuze van behandelprogramma:
De casus toonde ernstige collaps van het gewrichtsoppervlak na de hielbeenfractuur, vergezeld van aanzienlijke zwelling van de voet en enkel. De volgende overwegingen werden gemaakt:

Conservatieve behandeling werd ontoereikend geacht voor repositie van het gecollabeerde gewrichtsoppervlak. Zonder adequate herpositionering kan de fractuurdeformiteit leiden tot langdurige disfunctie van de voet en enkel, talonaviculaire artritis en chronische pijn.
Traditionele open repositie en interne fixatie via de laterale wijde benadering biedt voordelen zoals robuuste interne fixatie en betrouwbare repositie. Het brengt echter het risico op complicaties met zich mee, waaronder uitgebreide intraoperatieve wekedelenstripping, wekedelenschade, postoperatieve infectie, huidrandnecrose en postoperatieve adhesies.
Minimaal invasieve interne fixatie werd gekozen vanwege de verminderde complicaties en significante effectiviteit. Artroscopie maakt directe visualisatie mogelijk van het gecollabeerde gebied van het posterieure gewrichtsoppervlak van het hielbeen, wat monitoring van het repositie-effect vergemakkelijkt. Het type II hielnagel-in-nagel systeem werd gebruikt om het posterieure gewrichtsoppervlak te vergrendelen en te fixeren, waarbij de lengte, hoogte en breedte van het hielbeen behouden blijven. Minimaal invasieve chirurgie vereist minder zwelling van de huid en weke delen en kan in een vroeg stadium worden uitgevoerd. Daarom werd het chirurgische plan gekozen van minimaal invasieve pin-in-pin interne fixatie met artroscopisch herstel van de rechter hielbeenfractuur via de tarsale sinusbenadering.
Preoperatieve voorbereiding:
Routinematige preoperatieve onderzoeken werden uitgevoerd, en het aangedane ledemaat werd geëleveerd terwijl ijs werd aangebracht om zwelling te verminderen. Daarnaast werden maatregelen genomen om trombose en andere complicaties te voorkomen.

Chirurgische presentatie:
De procedure begon met het gebruik van een 2,7 mm artroscoop om de collaps van het posterieure gewrichtsoppervlak van het hielbeen te observeren via de tarsale sinusbenadering. Na repositie werd het Double Medical hielbeen nagel-in-nagel systeem gebruikt voor fixatie.
Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie, waarbij na repositionering een laterale wijde incisie wordt gemaakt voor het gebruik van calcaneus-lockplaten. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt om zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent zij verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte bewegingsfunctie. Om deze complicaties te voorkomen, zijn clinici begonnen met de overstap naar minimaal invasieve interne fixatietechnieken.

↑ Artroscopische observatie van de collaps van het posterieure gewrichtsoppervlak van het hielbeen

Voor Na
Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie, waarbij na repositionering een laterale wijde incisie wordt gemaakt voor het gebruik van calcaneus-lockplaten. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt om zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent zij verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte bewegingsfunctie. Om deze complicaties te voorkomen, zijn clinici begonnen met de overstap naar minimaal invasieve interne fixatietechnieken. Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie, waarbij na repositionering een laterale wijde incisie wordt gemaakt voor het gebruik van calcaneus-lockplaten. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt om zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent zij verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte bewegingsfunctie. Om deze complicaties te voorkomen, zijn clinici begonnen met de overstap naar minimaal invasieve interne fixatietechnieken.

↑ Artroscopische foto's

Postoperatieve zorg:

Er werd aandacht besteed aan de wondconditie, met elevatie van het aangedane ledemaat om zwelling te verminderen, en regelmatige verwisseling van wondverbanden.
Geleidelijke functionele oefening werd benadrukt, met focus op actieve teenbewegingen en voornamelijk actieve activiteiten met matige weerstand om spieratrofie te voorkomen.
Regelmatige radiografische evaluaties werden uitgevoerd om fractuurgenezing te monitoren.
Behandelingseffect
Postoperatief ervoer de patiënt significante verlichting van voetpijn. De minimaal invasieve incisie was esthetisch aantrekkelijk, en de wond bleef droog en schoon zonder tekenen van lekkage. Door succesvolle fractuurrepositie nam de zwelling van het ledemaat merkbaar af, wat vroege functionele oefeningen van de enkel mogelijk maakte. De volgende afbeeldingen tonen de incisie en postoperatieve voortgang.

Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie, waarbij na repositionering een laterale wijde incisie wordt gemaakt voor het gebruik van calcaneus-lockplaten. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt om zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent zij verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte bewegingsfunctie. Om deze complicaties te voorkomen, zijn clinici begonnen met de overstap naar minimaal invasieve interne fixatietechnieken. Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie, waarbij na repositionering een laterale wijde incisie wordt gemaakt voor het gebruik van calcaneus-lockplaten. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt om zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent zij verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte bewegingsfunctie. Om deze complicaties te voorkomen, zijn clinici begonnen met de overstap naar minimaal invasieve interne fixatietechnieken.

↑ Minimaal invasieve incisie

Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie, waarbij na repositionering een laterale wijde incisie wordt gemaakt voor het gebruik van calcaneus-lockplaten. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt om zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent zij verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte bewegingsfunctie. Om deze complicaties te voorkomen, zijn clinici begonnen met de overstap naar minimaal invasieve interne fixatietechnieken.

↑ Postoperatieve DR

Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie, waarbij na repositionering een laterale wijde incisie wordt gemaakt voor het gebruik van calcaneus-lockplaten. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt om zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent zij verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte bewegingsfunctie. Om deze complicaties te voorkomen, zijn clinici begonnen met de overstap naar minimaal invasieve interne fixatietechnieken. Intra-articulaire calcaneusfracturen worden doorgaans behandeld met traditionele interne fixatie, waarbij na repositionering een laterale wijde incisie wordt gemaakt voor het gebruik van calcaneus-lockplaten. Hoewel deze methode patiënten in staat stelt om zo snel mogelijk na de operatie weer aan het werk te gaan, kent zij verschillende nadelen. Deze omvatten een groot trauma veroorzaakt door de L-vormige incisie, het risico op huidnecrose, mogelijke schade aan de nervus peroneus tijdens de operatie, aanzienlijke postoperatieve externe adhesie en beperkte bewegingsfunctie. Om deze complicaties te voorkomen, zijn clinici begonnen met de overstap naar minimaal invasieve interne fixatietechnieken.

↑ Postoperatieve CT

IV. Voorzorgsmaatregelen voor Patiënten in het Dagelijks Leven

Dieetadvies: Benadruk een licht dieet terwijl de inname van voedingsstoffen zoals eiwitten, vitaminen, vezels, calciumionen en sporenelementen wordt gewaarborgd. Aanbevolen voedingsbronnen zijn onder andere vlees, eieren, melk, groenten, fruit, vis, garnalen, noten, en andere.

Functionele oefening:

Reconstructie van enkelmobiliteit: Focus op het herstellen van normale bewegingsmogelijkheden van de enkel.
Spierkrachttraining van enkel, kuit en voetzool: Indien gewichtsdragen is toegestaan, neem deel aan oefeningen die het vermogen om gewicht te dragen herstellen via spierkrachttraining van enkel, kuit en voetzool. Specifieke trainingsmethoden omvatten het knijpen van knikkers met de voetzool, handdoekgrijpoefeningen, paperclip-oefeningen en training van intrinsieke voetspieren.
Controleadviezen: Vervolgafspraken moeten worden gepland op 1, 2, 3 maanden, zes maanden en een jaar na de operatie. Deze bezoeken helpen bij het bepalen van de voortgang van fractuurgenezing en het begeleiden van revalidatieoefeningen.

Mening van de arts:

De minimaal invasieve nagel-in-nagel interne fixatietechniek, uitgevoerd via de tarsale sinusbenadering en artroscopisch herstel, resulteerde in minimale schade, minder complicaties, herstel van de anatomische vorm van het hielbeen en behoud van vaste hielbeenlengte, -hoogte en -breedte. Het vergrendelende nagel-in-nagel systeem biedt stabiele structurele en mechanische eigenschappen. Over het geheel genomen is de operatie eenvoudig, bespaart het operatietijd en maakt het vroege functionele revalidatie mogelijk in lijn met het Enhanced Recovery After Surgery (ERAS) concept.